با سلام و درووود فراوان

نفس باد صبا ، عشق از جنس طلا

دوری و دفع بلا ، یاری از سوی خدا

همه تقدیم شما ، عیدتان مبارک

این ابیات را که به زبان عربی سروده ام به عزیزترین دوست و برادر بزرگوارم جناب آقای طیب تقدیم مینمایم :

غرق دریایت شدم   ای ساحل  و دریا دلی

بحق اسمک الطیب ، مخلص لک علی دلی

البــحر  کلما ابعده ، الساحل  فی جواره,

ما ادریت غریق بحرک ؟  اوْ  انا الساحلی

و این دو بیتی نیز تقدیم به  دوست بسیار عزیزم جناب آقای محسن باقری مینمایم :

م : من با قریه سر سبز حال و هوایی دارم

ح : حدس و گمانت با شهر سکونتم نوایی دارم ؟

س : ساری شهر رویایم  از نعمت باران است

ن : نسیم شمال وزید و از جهتش صفایی دارم

عاشق و دلخسته ام ، دیوانه ام که میسوزد دلم
خام و دلی ساده ام ، پروانه ام که میسوزد دلم
شب تارم نزدیک است وز شمع وجودم تا سحر
راز اشکم نگفته ام ، از ناله ام که میسوزد دلم
علی دلی  

تو همواره چنین در رنج و دردى          به غم خوردن قرارم را ببردى
مدارا با خرد بسیار کردى          بلا از بهر دل بسیار خوردى
ترا درمان و هم ریشت بدستست          چرا دست تو از چاره ببستست
گر این تدبیر خواهى کرد منشین ز حال خویش نامه کن به رامین
حافظ

چرا باید از ضعف حالم گریست؟        بگو اگر من ضعیفم پناهم قوی است
سعدی


بنشست و به هایهای بگریست          کاوخ چکنم دوای من چیست
ویران نه چنان شد است کارم          کابادی خویش چشم دارم
ای بی‌خبران ز درد و آهم          خیزید و رها کنید راهم
من گم شده‌ام مرا مجوئید          با گم شدگان سخن مگوئید
تا کی ستم و جفا کنیدم          با محنت خود رها کنیدم
از پای فتاده‌ام چه تدبیر          ای دوست بیا و دست من گیر
بنواز به لطف یک سلامم          جان تازه نما به یک پیامم
مولوی 
 

این چه فریاد است و افغان در دلم          گوش جانم کر شد از غوغای دل
ای فغان از هی هی و هیهای دل          سوخت جانم ز آتش سودای دل
میخورم من خون دل دل خون من          چون کنم ای وای من ای وای دل
دل چه میخواهد ز من بهر خدا          دور سازید از سر من پای دل
آفت دنیا و دین من دلست          آه از امروز و از فردای دل

فیض کاشانی

صد هزاران همچو ما غرقه در این دریای دل   
تا چه باشد عاقبتشان وای دل ای وای دل
قلزم روحست دل یا کشتی نوحست دل     
موج موج خون فراز جوشش و گرمای دل

در گل بمانده پای دل جان می‌دهم چه جای دل    
وز آتش سودای دل ای وای دل ای وای ما

مولوی

گشته ام حیران و نالان ای دلی ای وای دل
درد دارم گفته ام من ، ای دلی ای وای دل
بار ها من گفته ام ، ناله و دردم زچیست
از پریشانی حالم ، ای دلی ای وای دل

علی دلی

اهل بیدو * نیستم ، اصل و نسب دلوار بود

آن دلی باشد  اگر   اهل دل و دلوار بود

زاد مینو بوده ام ، مینای آبادانم آرزوست

آرزوی مردمان شاد و ، هر دل و دلوار بود

ازخاطراتم و شهر آبادان خواهم نوشت .... ادامه دارد

*بیدو  درکنار کوه استان بوشهر و نزدیک بهبهان است

میلاد مولای متقیان امام علی (ع) مبارکباد

با ندای یا علی خداوند سبحان آرامش به من میدهد ، و حقیقتاً نام علی (ع)  راحت جسم و روان منست .

موقع سرودن این اشعار از شدت درد مینالیدم ، اما غمی نیست چون من با نام علی (ع) تسکین مییابم .

لیک در صفحه دیگروبلاگ از درد جسمانی خود گفته ام

( علی دلی ) 

نام تو  ورد زبانم راحت  جسم و روانم  یا علی یا علی

از گریۀ شمع وجودم سوز پروانه نهانم یا علی یا علی

یا علی و یاعلی و یا علی

یا علی و یا علی و یا علی

از  درد  بی درمان من ، کوه صبرم  ناله کرد

گوش حس باطنم بشنید ازآن دیگرننالم یا علی

گنج معنی را  که دارم ، از کرامات تو دارم  یادگار

گر زصد عمرم گذشت ، باز در دل من جوانم یا علی

من دلی بستم بنامت ، نامم علی و اهل دل

افتخارم نام من ، زیباترین نام جهانم یا علی

چون دلی هستم زعشقت هیچ غم در دل ندارم

از دردهایم  بی امانم ، با ندایت شادمانم  یا علی

یا علی و یا علی و یا علی

یا علی و یا علی و یا علی

 نادِ علیاً مظهر العجایب

تجدهُ عوناً لک فی النوائب

 علی علی علی علی یا علی یا علی

إسمک بالقلب منرسم یا علی

 سبحان ربّ الصاغلک هالأ سم یا علی

 یا منبع الجود و کنوز العلم یا علی

 ثغر المودّه بمولدک مبتسم یا علی

 آخرة و دنیا بمنهجک نلتزم یا علی

 عن قلب صادق بالعدل معتصم یا علی

 انت لواء الفخر و المناقب

و جوهر العزة و المواهب

علی علی علی علی یا علی

ادامه ...... لطفا کلیک کنید

باغبانی، قطره‌ای بر برگ گل     

     دید و گفت این چهره جای اشک نیست

گفت، من خندیده‌ام تا زاده‌ام     

     دوش، بر خندیدنم بلبل گریست

من، همی خندم برسم روزگار     

     کاین چه ناهمواری و ناراستیست

خندهٔ ما را، حکایت روشن است   

       گریهٔ بلبل، ندانستم ز چیست

لحظه‌ای خوش بوده‌ایم و رفته‌ایم    

      آنکه عمر جاودانی داشت، کیست

من اگر یک روزه، تو صد ساله‌ای   

       رفتنی هستیم، گر یک یا دویست

درس عبرت خواند از اوراق من  

        هر که سوی من، بفکرت بنگریست

خرمم، با آنکه خارم همسر است    

      آشنا شد با حوادث، هر که زیست

نیست گل را، فرصت بیم و امید 

         زانکه هست امروز و دیگر روز نیست

بنام خدا

با سلام و عرض ادب خدمت تمام دوستان عزیزم که سالهاست با نوشته هایم آشنایند .

امروز به بهانه تولد خود و وبلاگم تصمیم گرفتم پس از مدتها مطلبی نو بنویسم  .

 انشاالله در آینده ای نه چندان دور شما دوستان شاهد ایجاد وبسایت شخصی بنده

با طراحی جدید و مطالبی نو خواهید بود .

روزی که دوم خرداد ۴٢ در جزیره مینو خرمشهر با تولدم وجودم را برای این جهان اعلام کردم .

نام دلی را از اعماق وجودم روی قلبم حک نمودم .

تولدم برای همه هیجان انگیز بود . اما من با سهراب همفکرم که میگوید :

صبح ها وقتی خورشید ، در می آید متولد میشویم . و هیجان ها را پرواز می دهیم .

و روی ادراک فضا ، رنگ ، صدا ، پنجره ، گل نم بزنیم . کار ما شاید اینست که میان گل نیلوفر و قرن پی آواز حقیقت بدویم .

از وجودم قدری نام و نشان هست که هست

ور نه از ضعف در آن جا اثری نیست که نیست

غیر از این نکته که حافظ ز تو ناخشنود است

در سراپای وجودت اثری نیست که نیست

خدایا چنان کن سر انجام کار

تو خشنود باشی و ما رستگار

هرگز به کسانی که در کاخ های مجلل و ظاهراً اسرار آمیز زندگی میکنند رشک نبرید

 آنها در دریای موج خیز و طوفانزا با کشتی پوسیده ، به صید ماهی میروند

      ممکن است بخت یارشان باشد

    اما بسا که  باتخته پاره های کشتی خود ، به ژرفای دریا فرو روند
         
      
            در این دریا بسی کشتی برفت و گشت ناپیدا
            تو را اندیشه باید کرد زین دریای طوفانی
            کشتی صبر اندرین دریا در افکندن چو نوح
            دیده و دل  فارغ از آشوب طوفان داشتن 
                                             پروین اعتصامی            
   
    
    راه لذت از درون دان نه از برون          ابلهی دان جستن قصر و حصون   
   قصر چیزی نیست ویران کن  بدن          گنج در ویرانی ست ای میر من
                                                                      مولوی

 دی ، جغد   به ویرانه ای   بخندید         کاین قصر ، زشاهان باستانست     
زین تیره تن ، اُ مّید روشنی نیست       جانست   چراغ  وجود   جانست
                                                             پروین اعتصامی

           از پس مرگ سرایی که تو بنشینی نیست
           جز بنایی که عملهای تو در وی بناست
           آن بنا کز عمل خیر ، یکی کاخ بلند  
           و آن بنا کز عملی زشت یکی غار بلاست
           بخدا  روی  زمین  پای  بغفلت ننهید
           که سر پادشهان زیر کف پای شماست

           حرص دنیا همه را کشت و درونها داناست
           که سعادت همه در کشتن حرص دنیاست
                                                      شهریار

   عنوان این نوشته و اشعاررا بعهده شما دوستان ارجمندم میگذارم  
   لطف نموده در پیام هایتان عنوانی برای این صفحه انتخاب کنید
   پیشا پیش از لطف و محبت شما دوستداران شعر وادب سپاسگزارم

 ٨٣/١٠/١  ٢٣:۵٠

       آنهایی که بدون ایمان زندگی میکنند از نعمت امید بی بهره اند
       اما به که و به چه باید ایمان داشت، عارفان میگویند به حقیقت.

                              ره تن را بزن تا جان بماند
                              ببند این دیو تا ایمان بماند
                           
                      خوش آن رمزی که عشقی را نویدست       
                        خوش آن دل کاندران نور امید است

                           هزار مسئله در دفتر حقیقت بود
                          ولی دریغ ، که دشوار بود فهمیدن
                                                                      پروین اعتصامی      

                              امیدی که دارم بفضل خداست
                         که بر سعی خود تکیه کردن خطاست

                               حقیقت سرائیست آراسته
                              هوا و هوس گرد برخاسته
                          نبینی که جائی که برخاست گرد
                           نبیند نظر گر چه بیناست مرد
                                                                      سعدی 

                           هر که صبرش ستون ایمان بود
                            پشت شیطان از او خمیده شود
                               صبرت آموز و تسلط نفس
                              وز تو شیطان تو رمیده شود   
                                                                  شهریار

                             آن فرج آید زایمان در ضمیر
                            ضعف ایمان نا امیدی و زحیر
                             گفت پیغمبر خداش ایمان نداد
                             هرکه را صبری نباشد در نهاد
                            مومن آن باشد که اندر جزرو مد
                             کافر از ایمان او حسرت خورد
                                                                    مولوی

  ٨٣/٧/٧   ١٧:٣٩

     ز سری موی سپیدی روئید             سیهی گشت سپیدی ناگاه

    قاصد پیریَم از دیدن من                  این یکی گفت دریغ ، آن یک آه 

   از سپید و سیه و زشت و نکو            هر چه هستیم تباهیم تباه       

    قصه خویش دراز از چه کنیم            وقت ، بیگه شد و فرصت کوتاه 
                                                                 پروین اعتصامی

    حکایت آورده اند که وقتی ابو طاهر خسروانی شاعر عصر سامانیان شنید

 که رودکی محاسن سپید خود را خضاب کرده تا سیاه بماند.           

       با این دو بیت او را استهزاء کرد

              عجب آید مرا ز مردم پیر              که همی موی خود خضاب کنند

      به خضاب از اجل کسی نرهد              بی سبب  خویش را  عذاب کنند

          رودکی در پاسخ وی نوشت 
  
من موی خویش را نه از آن میکنم سیاه      

   تا باز نوجوان شوم و نو کنم گناه 

 چون جامه ها به وقت مصیبت سیه کنند       

 من موی در مصیبت پیری کنم سیاه

          ما انسانها همواره در طول عمر خود در حال کسب تجربه هستیم و هر روز

          بیش از پیش با حقایق و رموز زندگی آشنا میشویم. اما با وجود مراقبتی که 

          پیوسته از احساسات و افکار خود می کنیم، آنطور که باید خودرا شناخته،یا
   
          بعلل و رفتار خود پی نبرده ایم. البته تمایل داریم که پیوسته با خود و دیگران

           در صلح و آرامش بسر ببریم .

          انسان همواره در تلاش است که خود را با محیط اطراف خویش وفق دهد و
 
          این سازگاری از تمایل انسان به رشد شخصیت و کسب موفقیت ودر نهایت

          رسیدن به کمال مطلوب است و باید بدانیم که دسترسی به کمال مطلوب در

          . زندگی میسر نمیشود جز با صبر و استقامت و پایداری در برابر مشکلات .

          البته توجه به تاثیر گفتار و کردار دیگران بر شخصیت و عملکرد ما بسیار حائز

          اهمیت است .
          
          مطالعه در روحیات خود یعنی خویشتن شناسی حائز اهمیت است . شناخت

          دیگران نیز بهمان اندازه اهمیت دارد . و هر چه منشأ رفتار دیگران بر ما روشنتر باشد

         اشخاص را بهتر می شناسیم ودر معامله با آنها بیناتر و موفق ترخواهیم بود.  

        در واقع هر چه بهتر و بیشتر خود و دیگران را بشناسیم بهتر زندگی خواهیم کرد.  

          شخصیت افراد در طول زندگی آنها بوجود می آید چنانچه بعضی آرامند و

          بعضی مضطرب ، برخی نرم و مهربانند و برخی سخت و بدخواه، یا بعضی

          عاداتی دارند که مورد پسند نیست و موجب رنجش دیگران میشود . مثلاً کسی

          آنقدر خود ستایی می کند و حرف از خویشتن می زند که همه از او می گریزند.   

          بنابرین دقت در علل رفتار دیگران به ما کمک می کند که در برابر این رفتارها

          واکنش های بهتری را از خود نشان دهیم و در واقع به ارتقاء و رشد شخصیت

          خود کمک کرده ایم . و نیز کسانی هستند که برای جلب توجه دیگران، خود را
                                  
          ضعیف و بیمار جا میزنند . و به خیال خود به یک موفقیت نسبی در کسب محبت

          دیگران و فرار از دردهای خویش دست می یابند و چه خوب است که به جای

          ملامت چنین افرادی به کشف علتها بپردازیم .

          باید با حقایق روبرو شد و بجای آه و افسوس، بازوهای پرتوان همت خویش

          را به کار گرفت و بدانیم که لذت زندگی در سعی و کوشش است و اگر به
          
          سعادت خود علاقه مندیم باید همواره حقایق زندگی را دریابیم و در رشد

          شخصیت خود هر مانعی را از میان برداریم.

          تقریباً همه ی ما در زندگی پرواز خیال را تجربه کرده ایم . این کار را بیشتر

          زمان هجوم مشکلات و برای فرار از آنها و تسکین خود انجام می دهیم.

          زندگی خواب و خیالی بـیش نیست           بی سبب از انـدهش محزون شدی
               
          و اما بدانیم صبر و شکیبایی و تقویت روحیه پیش از آنکه ما را به هدف خود

          برساند وسیله رهایی ما از غم و اندوه میشود.

          چرا به دنبال موفقیت و انسان دوستی نرویم و خود را یکباره از غم و اندوه

          رها نسازیم؟. یقین داشته باشید که اگر از راه صحیح به موفقیت دست یابید و

          همچنین در طریق مردم داری گام بردارید دیری نمی گذرد که محبوب مردم  
          خواهید شد.
      
          برخی افراد به دلیل ناکامی در زندگی و به تصور اینکه جامعه آنها را آنطور که

          باید نپذیرفته است تغییر رفتار داده و خشونت را بر تفاهم و سازگاری ترجیح
   
          می دهند، تا شاید ازاین طریق بتوانند مورد توجه عموم قرار گیرند. در حقیقت

          ضعف خویشتن را بدین حیله می پوشانند. و بهتر آنست که به جای مقابله با

          چنین افرادی به دلجویی و رفع علت رفتار آنها بپردازیم.        

                     جان چه باشد با خبر از خیر وشر          شاد با احسان و گریان از ضرر

                 خشم بنشان چشم بگشای شاد شو          عبرت از یاران بگیر استاد شو        
                      مولوی

          در جایی که هستید آرام گیرید و به چشم اندازی که پیموده اید نگاهی بیافکنید
               
          تماشای این چشم انداز و پله هائی که تا به حال پیموده اید شما را امیدوارتر میسازد

          و اما تماشای پله های نا پیموده را به طوری که شما را نا امید نسازد. به شما کمک

          می کنند که با وضعیت موجود قانع نباشید و تا جایی که توان دارید برای رسیدن به

          پله های صعود تلاش کنید. فراموش نکنید که همواره تعادل خود را حفظ کنید

          چون هر گونه لرزش و انحرافی دراین مسیر شما را از حرکت باز میدارد یا آنقدر

          از خویش دورتان میسازد. که هدف اصلی یعنی رسیدن به کمال مطلوب را                       

         فراموش خواهید کرد. در این مسیر ، صبر و استقامت ، توکل به خدا و استفاده 

         از تجربیات و آموخته های دیگران بسیار مفید خواهد بود.

٨۶/١/٢۴

    سلام و هزاران سلام بر شما خوانندگان گرامی

    سلامی پر از محبت و صمیمیت ، یکرنگی و یکدلی

    سلامی رقیق تر از نسیمی و شیرین تر از عافیت بر بدن سقیمی

   سلام مرا که عاشق فهم و معرفت شما هستم خالصانه بپذیرید.

    ماعاشق فهم و ادب و معرفتیم

    ما خاک قدوم هرچه زیبا صفتیم

   با سرودن اشعاری شیوه کارم و بطور کامل خود را معرفی میکنم

    من علی دلی ( کنارکوهی ) هستم

    کنار کوه ، جنوب بهبهان و حدودا پانزده کیلومتری

   شمال  بندر دیلم در تنگستان بوشهر واقع شده است .

 اهل تنگستانم خوزستان دیار منست

    از دلیرانم کوه صلابت وقار منست

    اینهایی که مرا میشناسند در این دنیای اینترنت

    غوغا میکنم و کامپیوتر کار منست

  طوطیی میگفت این علم در منقار منست

    دیگری گفت علم وبلاگم، طوطی وار منست

    اینهمه تقلید بس است در این راه ای رفیق

    اشعار ناب گفتن همیشه در افکار منست

   نگاشتن و سرودن همه ز اسرار منست

    حرف دل گفتن و مشاعره ابتکار منست

    گر بگویم کوه می مانم بشنو از دلم

    الهام گرفتن ز اشعار شهریار افتخار منست

   کوه می مانم صبر شعار منست

    زندگی دریاست علی یار منست

    در نیش و نوش زندگی ای دلی

    توکلم بخداست قرآن بهار منست

  حکایت دو جوان اهل تنگستان را برای شما باز گو میکنم

    آنها را بنام "2T"  خطاب میکنم

    مدتی از نوشته های من تقلید کرده و برای خود مینوشتند

    به آنها تذکر دادم که این کار طوطی وار صحیح نمی باشد

    اما با لینک دادن به وبلاگم مانع کار شما نیستم

    آنها متعهد شدند و با هم دوست شدیم و در مباحث مختلف

    کامپیوتری از جمله برنامه نویسی و تحقیق ، یاران من شدند

    بقول آنها علم کامپیوتر زبان گویای علم آینده است .

    هم ولایتی ها میگفتند این اشعار وبلاگ شما ناب هستند

    ما با آنها انس گرفته ایم و از این ببعد با نوشتن این اشعار

    به وبلاگ شما لینک خواهیم داد و از کار قبلی مان از شما

    بخشش می طلبیم، به آنها گفتم تنها خداوند رحمان بخشنده است

    و در واقع این نتیجه کار منست ، که میبینم اشعار انتخابی

    از شاعران ایران زمین تاثیر گذار می باشد .

    اما همه بدانند بجای تقلید از دیگران باید بخود متکی باشیم

    و با درایت کامل و توکل بخدای منان ، با پشتکار

    و مطالعه پی گیر، علم خود را در این زمینه ارتقاء دهیم .

    این دو یار صافدل حرف هایی برای گفتن دارند

    آنها میگفتند: ماحدودا صد سال پیش انگلیسیها را گیج کردیم

    و به آنها فهماندیم که از کوه مقاوم تر هستیم

    ما غیوران تنگستانی و دشتی و دشتستانی دامن صبر و

    تحمل را از کف ندادیم تا بحمد الله تعالی سطوت و شجاعت

    فطری ایرانی  و جوانمردی فرزندان این مرز و بوم را

    بر جهانیان ثابت و آشکار کردیم

    البته تمام هموطنان ما به دلیر مرد تاریخ 

    رئیسعلی و همرزمانش افتخار میکنند

    محمد حسین رکن زاده آدمیت در کتاب دلیران تنگستان

    این مطلب را آورده است که رئیس علی دلواری

    ایرانی غیرتمند و فداکاری بود که نخواست تا زنده است

    دشمنان وطن عزیزش را پایمال سم ستوران سازند

    رئیسعلی اگر در یکی از ممالک مترقی بود و اینطوری

    در راه وطن جانفشانی کرده بود هر آینه مقبره او زیارتگاه

    و مجسمه اش در تمام شهرهای مهم نصب شده بود

    در همان کتاب شیخ حسینخان گفته است : من میخواهم

    شما را تذکر دهم که ما تا زنده و سر پا هستیم بوطن محبوب

    و هموطنان عزیز خود خدمت کنیم و هیچگاه این تکلیف

    مقدس از ما سلب نمی گردد مگر آنگاه که سینه ها و

    استخوان و اعضاء ما لگد کوب سم ستوران اجنبی شود

    و در راه انجام وظیفه با خاک یکسان گردیم

    من تصدیق میکنم که فداکاری و جانفشانی های ما

    فراموش شدنی نیست و در آتیه نزدیک صفحات

    تاریخ ایران ، ایران زنده و جاویدان آنرا ضبط و در

    انظار اهل جهان خواهد گذاشت .

    شیخ حسینخان به پیشوای خود حسین بن علی (ع)اقتدا کرد

    و زیر بار مذلت و انقیاد دشمن نرفت تا شهید شد .

    نام نیک او ورد زبان صاحبدلان خواهد بود و مقبره اش 

    در دو فرسخی بوشهر زیارتگاه اهل غیرت و شهامت است .

    ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا

    بل احیاء عند ربهم یرزقون

   هرگزنمیرد آنکه دلش زنده شد بعشق

   ثبت است بر جریده عالم دوام تو

   ٨۵/١٢/٢٧  ١٧:۴٨

عید فطر بر همگان مبارکباد

چون سال نوین آمد            بگذر زغم دیرین

شاهی طلب از اله             سیره رخ غم زن

عید است و دلا بر خیز          از عشق علی دمزن

 ...........................

از دام جهان پر پر             بعد ، از کف جان بگذر

زعالم حیوانی                پا در عالم آدم زن

در دم عشق توانا شو     با شوکت و  والا  شو

چه با صفا می را            با نام علی دم زن

 بسم الله الرحمن الرحیم

مولود مولا الموحدین امام علی (ع) مبارکباد

  سوره مبارکه البقرة  آیه ٢٠٧          

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ

و از مردم کسى است که براى کسب خشنودى خدا، جان خود را مى‏فروشد و خداوند نسبت به بندگان مهربان است.

مفسّران گفته‏اند این آیه درباره على بن ابى طالب علیه السلام نازل شده است که در لیلة المبیت در بستر رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله خوابید.

مشرکانِ مکّه، قرار گذاشتند از هر قبیله‏اى یک نفر را براى کشتن پیامبر صلى اللَّه علیه و آله انتخاب کنند و آن حضرت را دسته جمعى از بین ببرند تا بنى هاشم به خونخواهى او قیام نکنند و با این عمل از دعوت پیامبر راحت شوند. پیامبر صلى اللَّه علیه و آله از نقشۀ آنان با خبر شد و على علیه السلام براى اینکه پیامبر به سلامت از مکّه خارج شود، در بستر ایشان خوابید و این آیه در شأن آن حضرت نازل گردید.

اینک مشاهده کنید که چگونه على بن ابى طالب علیهما السلام حاضر است جان خود را فداى رسول خدا کند.

گاهى باید براى احیاى یک معروف و یا محو یک منکر، جان را تسلیم کرد.

         تفسیر نور ج١، ص: ٣٢۵

   وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ

 هم کسى از مردمان باشد که او            میفروشد نفس خود را بمو بمو

تا مگر جوید رضاى ذو الجلال             زین رضا جویى بود خیر الرجال‏

این نشان شیر مردان حق است             که از ایشان کار دین با رونقست‏

افکند خصم ار خیو بر رویشان             منقلب هرگز نگردد خویشان‏

ترک میل خود کنند از عقل چست          تا رضاى دوست بتوانند جست‏

جاى احمد آن رسول مقتداى                خفته‏اند از بهر حفظش بر فداى‏

اى ملایک بر چنین مردان مرد             سجده‏ها از روى عشق آرید و درد

روز هیجا پشت او دشمن ندید             وز نهیبش زهره‏ها بر تن درید